

Een hond die nog bijna alles moet ontdekken
Pipo is een 7-jarige, bruin-wit gespikkelde Bretonse spaniël, een ongecastreerde reu. Hij werd aan het asiel toevertrouwd nadat zijn eigenaar verhuisde naar een woning waar honden niet zijn toegestaan.
Bij zijn vorige gezin leefde Pipo dag en nacht buiten in de tuin. Hij ging nooit wandelen en lijkt maar heel weinig van de buitenwereld te hebben meegemaakt. Hij was ook niet gewend om te spelen of snoepjes te krijgen. Ook vandaag tonen speelgoed en voedselbeloningen weinig interesse bij hem: het zijn simpelweg dingen die hij niet kent.
Dit zeer beperkte leven heeft ongetwijfeld zijn sporen nagelaten. Pipo is een erg angstige en gestreste hond wanneer hij met iets nieuws wordt geconfronteerd. Een wandeling, een geluid, een nieuwe omgeving of een situatie die voor veel honden heel normaal is, kan voor hem een echte ontdekking zijn. Hij is wantrouwig tegenover alles wat hij niet kent.
En toch zoekt Pipo, ondanks al zijn angsten, sterk de nabijheid van mensen op. Wanneer hij zich veilig voelt, wordt hij erg aanhankelijk en blijft hij graag dicht bij zijn mensen. De mens is momenteel zijn belangrijkste houvast in een wereld die hij nog maar weinig kent.
Ook zindelijkheid moet nog volledig worden aangeleerd, aangezien hij nooit echt binnenshuis heeft geleefd.
Zijn ideale thuis
Op 7-jarige leeftijd moet Pipo nog ontzettend veel ontdekken wat veel honden al van jongs af aan leren: wandelen, leven in huis, spelen, de kleine geneugten van het dagelijkse leven… Met hem zal alles stap voor stap moeten gebeuren. Achter al zijn angsten schuilt een hond die al bijzonder mensgericht is en die alleen maar iemand nodig heeft om hem rustig te laten zien dat de wereld ook een fijne plek kan zijn.