Nieuws

Veeweyde in het Parlement

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De KMDB Veeweyde nam het initiatief om op 1 december 2006, onder het goud van het halfrond van de Senaat, de 20ste verjaardag te vieren van de Wet van 14 augustus 1986 op de Dierenbescherming en het Dierenwelzijn.

We vonden het dan ook onontbeerlijk om twintig jaar na de publicatie van de wet, de aandacht te vestigen op zowel haar positieve gevolgen als haar tekortkomingen en in het bijzonder op de verschillende initiatieven die door de wetgever zullen worden genomen om de wet verder te verbeteren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We houden eraan onze dankbaarheid te uiten aan de Voorzitster van de Senaat, Mevrouw Anne-Marie Lizin, en aan haar medewerkers voor het goede onthaal. We bedanken tevens de diensten van de Senaat en in het bijzonder het departement van het Protocol voor de prima samenwerking.

Al onze erkentelijkheid gaat uit naar Hunne Koninklijke Hoogheden Prinses Astrid en Prins Laurent voor hun bemoedigende aanwezigheid.

Een woord van dank is tevens gereserveerd voor de Voorzitter van de Kamer, de heer Herman De Croo, en voor de politieke en rechterlijke autoriteiten alsook voor alle vertegenwoordigers van de dierenbescherming in België die deelnamen aan deze uitzonderlijke zitting.

Ten slotte willen we onze welgemeende dank richten aan de sprekers van de verschillende politieke partijen voor hun positieve bijdragen over de toekomstige aanpassingen aan de wet die, we moeten het toch even aanstippen, een nieuw begin betekende voor de dierenbescherming door de notie van het dierenwelzijn in evidentie te plaatsen.

 

Roland GILLET
Voorzitter van Veeweyde

 

_________________________________________________________________________________________

 

SAMENVATTING VAN DE TOESPRAKEN

 

 

Anne-Marie Lizin
Voorzitster van de Senaat

De Voorzitster van de Senaat begon haar toespraak met een korte uiteenzetting over de nog steeds evoluerende houding van de politiek tegenover de dierenbescherming. Dieren werden eerst als objecten gezien, maar dat veranderde definitief met het dierenwelzijn dat in 1986 in de wet werd geschreven. De wet op het dierenwelzijn vormde al een solide basis voor heel wat Koninklijke Besluiten (113). België mag zonder omwegen trots zijn op haar wetgeving.

De Voorzitster maakt zich evenwel zorgen over de vele afstanden van honden en katten en de bijhorende overpopulatie in de asielen. Ze is ook hoopvol gestemd, en haalt de verschillende wetsvoorstellen aan die een strikte en consequente reglementering willen voorzien voor de verkoop van dieren. Bij wijze van voorbeeld vermeldt ze het voorstel van mevrouw Defraigne, dat in de plenaire zitting werd goedgekeurd en het kopen van dieren op krediet verbiedt.

De Voorzitster besluit haar toespraak met de opmerking dat de wet van 14 augustus 1986 een niet mis te verstane impact heeft gehad. De wet moet worden gezien als een fundament waarop we verder moeten bouwen. Het verbeteren van het lot van de dieren, vergt nog heel wat inspanningen. In veel gevallen bestaan de oplossingen reeds, maar ontbreekt het voorlopig aan een juridische omkadering en de financiële middelen om ze in de praktijk om te zetten. Mevrouw Lizin citeert ten slotte Mahatma Gandhi: “De grootsheid van een natie en de mate van morele en ethische ontwikkeling kan worden bepaald aan de hand waarop haar dieren worden behandeld.”

___________________________________

 

Roland Gillet
Ere-Senator
Voorzitter van Veeweyde

Ik wil vooreerst de Voorzitster en het Bureau van de Senaat bedanken voor het onthaal en de diensten van de Senaat, in het bijzonder het protocol, voor de vlotte samenwerking.
Mijn dank gaat tevens uit naar Z.K.H. Prins Laurent die steeds zijn bezorgdheid laat blijken wanneer het om het samenleven van mens en dier gaat.Ook H.K.H. Prinses Astrid zou ik willen bedanken om ons te vereren met haar aanwezigheid.
Ten slotte zou ik ook de parlementsleden willen bedanken, zowel de huidige als de vorige, en de vele vertegenwoordigers van de dierenbescherming voor hun aanwezigheid en steun.

De Koninklijke Maatschappij voor Dierenbescherming Veeweyde organiseerde deze ceremonie met behulp van de diensten van de Senaat.Ik wens echter dat alle verenigingen voor dierenbescherming in België worden geëerd voor hun aandeel in deze dag.Ik zal niet als vertegenwoordiger van de dierenbescherming spreken, ook niet van alle organisaties, maar ik kan en mag wel bevestigen dat zij eenzelfde mening delen, een mening die ik vandaag zal uitdrukken.

Koninklijke Hoogheden,
Mevrouw de Voorzitter,
Dames en heren met gepaste titels,

De verjaardag van een wet vieren, kan op het eerste gezicht wat vreemd lijken.En de auteurs van deze wet bedanken is wellicht nog vreemder in een land waar kritiek uiten zowaar een instituut is.Deze wet was een mijlpaal voor al degenen -en ze lopen op tot in de honderdduizenden- die zich het lot aantrekken van de vele dieren in onze levens, dieren die ons tot nut zijn, maar tevens van ons houden.Bedenk dat de dierenbescherming sinds de 19de eeuw onder het regime van de voormalige wet op de jacht moest opereren. Er kwam nauwelijks verbetering in met de wet op de dierenbescherming in 1975. In 1985 en 1986 was de tijd ten slotte rijp voor een wet die het niet enkel over dierenbescherming had, maar tevens over dierenwelzijn.

Men moet terug in de tijd gaan om het historisch belang van de wet van 14 augustus 1986 en de immense dank die we verschuldigd zijn aan haar auteurs te kunnen begrijpen.Het was de betreurde minister LAVENS die, in 1976, besloot een werkgroep op te richten die de nodige voorbereidingen moest treffen.Maar liefst acht jaar was nodig om tot de huidige tekst te komen, die dankzij obstinate doorzetting maar ook dankzij zekere compromissen kon worden opgesteld.Dat wil zeggen dat hoewel de wet op zich een historische mijlpaal is, ze, in onze ogen, niet perfect is. Het tegendeel zou ons verbaasd hebben. Het was namelijk algemeen geweten dat het statuut dat we wensten te bereiken zo goed als een utopie was.De onvolkomenheden in de wet bleven ondertussen bijgeschaafd worden dankzij heel wat initiatieven van parlementariërs, dikwijls gesteund door de Regering. Onze dank gaat dan ook uit naar de verschillende auteurs, hier aanwezig in de zaal.Het lijdt geen twijfel dat er andere initiatieven zullen volgen die de weg naar legislatieve perfectie kunnen vervolmaken, dat tot grote heugenis van de vele duizenden dierenbeschermers, die -laten we het niet wegsteken- tevens tot de kiezers behoren.

Het grootste minpunt van de wet, voor ons, is dat ze te vatbaar is voor interpretatie door de Koning en vervolgens door de Regering, door de Minister in zijn Kabinet en door zijn administratie. Het grootste pluspunt is dat de wet duidelijk maakt wat de verplichtingen zijn van degenen die dieren houden of verzorgen. Artikel 4 is een waar model in zijn soort dat beschrijft hoe dieren moeten worden gehouden met respect voor fysiologische en ethologische noden.

De wet van 14 augustus 1986 zorgde ook, tot grote voldoening van alle dierenbeschermingsorganisaties, voor de oprichting van een Raad voor Dierenwelzijn.Het behoort tot de verantwoordelijkheden van de Koning de samenstelling van die Raad te bepalen, maar vast staat dat er vertegenwoordigers van de dierenbescherming, van de wetenschappelijke wereld en van de telers in moeten zetelen.Dat is vandaag helaas niet het geval. De voorganger van de huidige Minister stelde een uitvoerend comité samen, dat geheel tegen de geest van de wet in, bestaat uit mensen die zo goed als vreemd zijn aan de materie van het dierenwelzijn. De dierenbescherming is bovendien niet vertegenwoordigd.Er werd beroep aangetekend bij de Raad van State, en ik mag wel zeggen dat de Auditeur belast met het rapport in ons voordeel lijkt te willen pleiten.

We hopen ten zeerste dat een minister die steeds gevoelig is geweest voor het lot van de vele huis-, boerderij- en wilde dieren van de gelegenheid zou willen gebruik maken om een Koninklijk Besluit in te dienen conform de vereisten van de wet.Het betaamt mij ook te vermelden dat de wet van 14 augustus 1986 een Europese voorloper was van het principe dat proeven op dieren dienen te worden vermeden indien er alternatieve methodes bestaan.En daar knelt het schoentje op Europees vlak. Het bekrachtigen van de alternatieve methodes laat al te zeer op zich wachten.

In België werpt het Parlement zich op als een voorloper met een resolutievoorstel ingediend in de Senaat dat voorziet in het officialiseren van proeven op menselijke stamcellen door middel van DNA-chips, een veel betrouwbaarder methode dan proeven op dieren.Er is zelfs sprake van de oprichting van een Instituut voor Toxicogenomie in België, wat van een immens historisch belang zou zijn voor zowel het wetenschappelijk onderzoek als voor het verdwijnen van onnodig dierenleed.Ook het recente initiatief van de Regering, een wetsvoorstel dat de commercialisering van honden- en kattenpels verbied, werd unaniem goedgekeurd in de Kamer.We kunnen alleen maar hopen op hetzelfde voor de wet betreffende de zeehonden.De goede wil die België aan de dag legt, moet zich nu uitbreiden op Europees vlak, waar in het eerste geval reeds succes werd geboekt.Dit alles wijst stilaan in de richting van een heuse bewustwording, wat ons ook toelaat de rechterlijke autoriteiten te vragen deze in acht te nemen bij het toepassen van de wet.

Koninklijke Hoogheden,
Mevrouw de Voorzitter,
Dames en heren,

Ik denk dat we redenen te over hebben om onze erkentelijkheid te uiten aan de wetgever ter gelegenheid van de twintigste verjaardag van de wet op de dierenbescherming en het dierenwelzijn. Laten we hopen dat ze wordt gevolgd door andere nieuwe wetten, zonder twijfel met betrekking tot andere doelen, die op hun beurt in een landschap van traditionele kritiek overeind blijven en het waard zullen zijn gevierd te worden.

Laten we onze dankbaarheid ook uiten aan de verschillende sprekers die, in enkele woorden, hun ondernomen en toekomstige acties hebben toegelicht in een domein dat de publieke opinie erg bezighoudt en waaraan de wet die we nu vieren de aandacht heeft geschonken die het ten stelligste verdient.

Ik dank u.

____________________________

 

Philippe Mahoux
Senator (PS)

Na een blijk van instemming met de woorden van Voorzitster Anne-Marie Lizin, wijst de volgende spreker ook op de dringende nood aan een bekrachtiging van de alternatieve proefmethodes zodat dieren kunnen gevrijwaard worden van onnodige pijn en last. België is een voorvechter op dat vlak. De heer Mahoux is voor een grootschalige wetenschappelijke studie die moet uitwijzen of een alternatief toxicologisch programma haalbaar is ten voordele van de dieren die nu in experimenten worden gebruikt. Hij pleit ook voor de oprichting van een gespecialiseerd Belgisch centrum voor toxicogenomie. Wanneer de bezorgdheid om onze dieren, in het kader van biomedisch onderzoek, aansluit bij kwesties van volksgezondheid, is het niet meer dan normaal dat moet worden geïnvesteerd in de erkenning van alternatieve methodes, besluit de Senator., wijzend op de positieve maatregelen die reeds werden getroffen in de Kamer en de Senaat.

__________________________

 

Wouter Beke
Senator (CD&V)

De wet van 14 augustus 1986 heeft een fundamentele impact gehad op het dierenwelzijn in België.

Senator Beke haalt de inaugurele rede van Karel Pinxten aan waarin deze zijn standpunt verdedigde dat alternatieve methodes de meest courante methoden zou moeten worden, en dierenexperimenten de uitzondering. De maatschappelijke bekommernis rond dierenrechten is de voorbije jaren alleen maar toegenomen. In een aantal debatten worden we geconfronteerd met het vraagstuk hoe dierenrechten zich verhouden tegenover mensenrechten. Het is een thematiek die verdere aandacht verdient.

____________________________

 

Christine Defraigne
Senator (MR)

Senator Christine Defraigne haalt haar eigen wetsvoorstel aan waarin word verboden om huisdieren op krediet te kopen. Ze stelt vast dat verschillende mensen niet willen begrijpen dat het gaat om de bescherming van onze dieren, hoewel uiteraard alles in het werk moet worden gesteld om minder begunstigden te helpen. Het ene sluit het andere niet uit.

De wet waarvan we nu de 20ste verjaardag vieren is een prima basis om verdere verbeteringen door te voeren en laat toe te evolueren. Zo wordt verwacht dat binnenkort de straffen op dierenmishandeling zullen worden verzwaard. De Senator vraagt om verder te kijken dan het concept bescherming, en bepleit het opnemen van het dier in het burgerlijk recht zodat het niet langer als een meubelstuk kan worden gezien. Ze is solidair met haar collega’s die zorgden voor een verbod op de handel en honden- en kattenpels. Ze is tevens voorstander van het duidelijk labelen van kleding wanner deze van dierlijke oorsprong is.

Tot slot is mevrouw Christine Defraigne van mening dat de strijd voor een volwaardig dierenwelzijn zeker en vast alle moeite waard is, en onze maatschappij tot eer zou strekken.

 

___________________________

 

Margriet Hermans
Senator (VLD)

Senator Margriet Hermans hernam aan het begin van haar toespraak het citaat van Mahatma Gandhi. Ze spitst haar betoog toe op de toenemende maatschappelijke weerstand van de laatste jaren tegen de intensieve veehouderij die geleid heeft tot een kentering in ons denken over de omgang met dieren.

Of het nu gaat om onze huisdieren die ons dagelijks bestaan delen of om diegenen die we ooit als voedsel tot ons zullen nemen maakt geen verschil.

Dieren horen ten allen tijden met respect behandeld te worden. Wat dat respect inhoudt is duidelijk in de wetgeving, namelijk dat dieren niet onnodig met pijn mogen geconfronteerd worden, dat ze in degelijke omstandigheden met respect voor hun leefruimte en met de nodige zorgen en met de nodige kennis van zaken dienen verzorgd te worden. Laat ons dus optimistisch zijn en werken aan een diervriendelijke toekomst want er is internationaal en nationaal nog heel veel werk aan de winkel.

____________________________

 

Christian Brotcorne
Senator (CDH)

Hoe we het concept dierenwelzijn invullen levert een maatstaf op voor het respect waarmee onze maatschappij omgaat met alle vormen van leven. Het gaat om een duurzame ontwikkeling waarin zowel de mens, het dier en de omgeving met elkaar interageren.

De Senator is van mening dat aantal praktijken, omwille van economische rentabiliteit, nog niet voldoende zijn aangepakt door de wet. Hij pleit dan ook voor een duidelijke reglementering waarin strikte normen voor kweekdieren worden voorgeschreven. Wat proefnemingen op dieren betreft, is de Senator voorstander van onderzoek naar alternatieve methodes en nieuwe technieken.

De heer Brotcorne besluit met een eerbetoon aan de handtekening van de Kamer onder … voor boerderijdieren.

____________________________

 

Ludwig Vandenhove
Senator (SP.A)

Senator Vandenhove herinnert aan het doel van de wet van 14 augustus 1986, zoals de memorie van toelichting vermeldt: “de dieren te beschermen en hun welzijn te bevorderen”. In de bespreking van de artikelen staat dat de wet tot doel heeft elk dier dat zich ‘onder de hoede van de mens’ bevindt, ‘te beschermen en zijn welzijn te verzekeren’. Het is de taak van politici om aandacht te hebben voor en bezig te zijn met materies waarvan de burgers wakker liggen. Dierenrechten en dierenwelzijn zijn wat mij betreft in die zin dan ook volwaardige politieke thema’s. Onze kinderen leren omgaan met dieren is een belangrijke taak, waarin scholen, ouders én gemeentebestuur elkaar moeten vinden.

Verder wijst de Senator op het feit dat er de laatste jaren heel wat initiatieven werden genomen rond dierenwelzijn. Dat betekent echter niet dat we nu op onze lauweren kunnen rusten. Er blijft nog heel veel te doen. Omwille van democratische redenen vind de Senator het echter beter dat alle democratische partijen aandacht zouden hebben voor het dierenwelzijn in plaats van dat er één specifieke partij zich hierop profileert.

_____________________________

 

Isabelle Durant
Senator (ECOLO)

De wijze waarop onze maatschappij omgaat met dieren moet gevoed zijn door  respect. Het dier is een levend wezen met gevoelens. De wet van 1986 die het concept dierenwelzijn onder de aandacht bracht, moet telkens weer verbeterd en aangepast worden om tegemoet te kunnen komen aan een veranderende maatschappij.

Senator Isabelle Durant somt vervolgens een aantal punten op die blijvende aandacht verdienen:

1. Het beschermen van bedreigde diersoorten.
2. Het terugschroeven van proefnemingen op dieren.
3. De handel verbieden in dierlijke pels.
4. De levensomstandigheden en het transport verbeteren van kweekdieren.
5. Een ethisch réveil in de jacht aanwakkeren door sensibilisatie.
6. Het steunen van sterilisatiecampagnes.

______________________________

 

Rudy Demotte
Minister van Volksgezondheid en Sociale Zaken

Na de Voorzitster van de Senaat te hebben bedankt voor het onthaal alsook de Voorzitter van Veeweyde met het genomen initiatief, zegt de Minister verheugd te zijn met het eerbetoon aan een wet waarvan het onderwerp meer en meer aan belang wint bij onze medeburgers. De wereld evolueerde in de 20ste eeuw naar het besef dat het dier een levend wezen is met gevoelens. Die erkenning valt samen met het afkondigen van de wet waarvan we nu de 20ste verjaardag vieren. Zij maakt de bescherming van om het even welk dier mogelijk, zonder enig onderscheid in soorten.

De Minister somt vervolgens de maatregelen op die de afgelopen twintig jaar werden genomen en bijdroegen tot een verbetering van de levensomstandigheden van de dieren. De wet kan vandaag bogen op een goed werkende administratie en zal in de toekomst nog meer middelen tot haar beschikking krijgen. Minister Demotte feliciteert vervolgens Senator Mahoux met zijn voorstellen in verband met alternatieve proefmethodes.

De Minister besluit met de woorden dat het van het grootste belang is om de verworvenheden van gisteren veilig te stellen en zonder ophouden te blijven ijveren voor een verbetering van de levensomstandigheden van onze dieren.

______________________________

 

 

 

BESLUIT

Het evenement waarover we in dit tijdschrift hebben bericht, is van groot  belang voor de dierenbescherming in België, niet enkel voor VEEWEYDE en zijn leden, maar voor alle dierenbeschermingsorganisaties die ons land rijk is.We moeten nu de juiste conclusies trekken en de basis leggen voor een programma dat het dierenwelzijn in de toekomst verzekert.

Dat zal het onderwerp worden van ons volgende tijdschrift. Ondertussen bekijken we de mogelijkheid om de toespraken van alle sprekers en de Minister integraal te publiceren in een te verschijnen brochure.

Roland GILLET
Voorzitter van Veeweyde

 

 

Fotos: Veeweyde (Alex Verween)